Kisah Rupaku Y Mcm Bdak2

Suatu petang di musim hari raya aidilfitri. Ak ngn geng ak beraya di rumh mak cik kwn ak iaitu Individu Z. Berikut merupakn sesi dialog y berlaku.

Sume owg : Slamat hari raya mak cik.

Mak cik : Haaa jmput2 duduk. Slamat hari raya. Ni sume kwn Z la ye.

Sume owg : A ah cik

Mak cik : Ooww. y anak ni u mn?

Individu S : UiTM cik. Stu kos ngn Z.

Mak cik : Oww yer kee. y ank ni plk u mn?

Individu N : Sma jugak cik. UiTM gak stu kls ngn Z.

Mak cik : Ouww kowg ni stu kls rupenye. Err. Y ank hjung ni plk form bpe? Skola mn?

Individu A (dlm hati) : Hampeh tol. Y len die tnye u mn. Ak plk die tnye form bpe, skola mn.

Individu A : Ehh sy skng da msuk U mak cik. Stu kls gak ngn Zul.

Mak cik : Larr da u rupenye. Maafla ye nak mke awk cm bdak2 skit.

Sume owg kecuali Individu A: MUAHAHAHAH

Well tu lar realiti dlm hidup ak. Rmai ckp muke ak cm bdak2. Padahal nex sem ak merupakan seorang y bergelar mahasiswa di UiTM bakal meneruskn sem ke 4 dlm kos Pengurusan Perniagaan. Btw di sbb kn muke cm bdak2 ni la y menyelamatkn ak dlm satu tragedi y agk maut waktu skola dlu. Nk taw citenye? Troskn mmbca yer. Ngeh3

Ak time form 5 dlu slalu ponteng skola. Msuk VI igtkn nk jd lebih bergune, rupenye mkin sampah prangai. Mn xnye skola tga KL, nk g Timez Skuer, jalan sket jek da smpai, nk g CC kat Low Yat dpn Timez Skuer da ad, nk g KLCC LRT Hang Tuah dpn skola jek.

So nk dipendekkn cite pagi tu ak pon skali lg ponteng skola nk g CC kat Low Yat. Nk men dota la kekdahnye ngn rkn2 len. Pas pnjat tembok blkg scout den, merentas bukit  bukau hutan belantara tembus la jln besar. Then mnapak skit nek monorel trun la kat hentian Imbi.

Time tu ak ngn kwn ak nk msuk Low Yat. De sowg mmb ak slambe badak jek tukar baju skola dpn entrance. Time tu bahye masih blom mnjelma hingga la kitaowg nek ats lyn CC.

Waktu ak nga kusyuk ngn komputer, tbe2 dtg plak sowg apek laki bdan besar ngn sowg pak gad macha. Die sruh ak ikot die g luar CC. Geng ak td pon kna. Die mintak ak punye IC pastu die salin kat ats kertas. Pastu die sound 'OUWW KOWG NI PONTENG SKOLA YEK'. Then die sruh kitaowg folow dowg g blik kawalan.

Ak ngn mmb ak pon polow la si pak gad tu sambil dlm hati, 'Aduhh mati la aku, npe tibe2 kantoi lak ni'. Then smpai jek kat bilik kawalan tu si pak gad tu mintak nombor parents sekor2. Nk kol parents masing2 nk gtaw ank brtuah nye poteng skola.

Mmb ak y prtma pon bg la nom hp bapak die. Pak gad tu pon kol la ayh die n die pon kantoiiii. Pastu pak gad tu bg die blk umh.

Nex mmb ak y ke 2. Mmb ak y ke 2 ni bijak sket die bg nom mmb kitaowg y len pastu ckp kat pak gad tu y nom tu abg die punye. Mcm chilakenye prangai smpai bley plak berlakon konon dlm tepon tu kna mra2 ngn 'abg' die. So die pon berjya melepaskn dri n tinggal la ak sowg.

Time tu parents ak xpkai hp agy. Ak pon bg la nom tepon rumh. Pak gad tu kol umh tp xde spe angkt plak. Die xcya parents ak xd hp. Nk buek cmne da mmg dowg xd hp ak ckp cenggitu kat pak gad tu.

Then pak gad tu sruh ak dok hjung jabgy die nk try kol nom umh ak lg. Die ckp klo xde owg angkt gak nk anta ak balai polis sng keje die. Ak dlm ati 'aduh mmg mati la ak'.

So ak pon dok la hjung sowg2 dgn ktakutan, dgn pnoh keinsapan xnk ponteng skola sume agy. Dlm blk kwlan tu pnoh ngn tv cctv. Cehh ptut la kantoi mmb ak sengal gi tukar baju skola dpn entrance low yat.

Masa tros brlalu n pak gad tu da bengang da kol umh ak xde owg angkat gak. Then pas 15 mnit berlalu, tibe dtg la penyelamat ak y merubah tros situasi keadaan y genting itu.

(Dgn nada berbisik)

Mak gad : Awk de duit syiling x?

Ak (dgn pnuh kehairanan ) : Ade cik. Npe?

Mak gad : Hahhh awk bg kat sy. Then awk bg nom hp ni kat pak gad tu. Ckp nom ni mak awk punye. Bg syiling byk2 sket.

Ak (dengan pnuh berdebar) : Oooww ok2 cik. Nah amek je syiling ni byk2.

Mak gad : Sy ksian tgk muke awk. Mcm muke ank sy. Tu y sy tlong ni.

Ak (dgn pnuh excited) : Time kasih byk2 la ye cik.

Mak gad : Da skng ni sy nk kua. Dlm 5 minit agy awk bg la yer nom tepon tu kat pak gad tu.

Ak (dgn pnuh kelegaan) : Baik2 cik. Time kasih ye cik.

Hati ak y sblum ni pnuh la cuak takut kantoi ngn ayah ak tros berubah mnjadi konfiden. Ngehh3. Ak pon ngn pnuh yakin dan tnpa was2 pg la kat pak gad tu.

Ak (dgn pnuh konfiden) : Nah la encik amek la nom hp mak sy ni.

Pak gad : Hahhh bg pon. Kn sng klo awk bg dr td.

Ak (dgn pnuh kepoyoan) : Td sy lupee daa. Xpela skng encik kol jela nom tu. Byk bunyik lak encik ni(dlm hati jela).

Padahal dlm ati nga brdebar gak. Hehehehe. So pak gad tu pon kol nom y ak dpt dr mak gad td tuu. Then ak tgk jek.

Pak gad : Assalamualaikum. Err ini mak kepada Fadhil bin Mohd Affendi ye?

Mak gad y baek ati : Waalaikumsalam. Ye sy. Spe brckp ni?

Pak gad : Sy pihak keselamatan dr Plaza Low Yat. Begini puan, anak puan td kami telah tangkap kerana ponteng skola. Die pegi Cyber Cafe plak. Kami bkn ape laa ini tanggungjwb kami bla3.....

Ak rsa cm nk tergelak jek dpn pak gad tu. Tp try kontrol muke inesen sebek mungkin ar. Wakakaka. Las2 pak gad tu bg ak lepas n sound kat ak jgn ponteng agy kat sni. Ak dgn pnuh gembira dan syukurnye kua la dr blik kawalan tu. Hahahaha.

Ak igt suatu hari t ak nk g balik bilik kwalan jmp mak gad y tlong ak tu. Yelar igt nk bg adiah. Tp ntah la ak trauma plak nk g situ. N ak pon xtaw cmne nk contact mak gad tu coz nom hp y die bg tu ak tinggal kat blik kawalan msa hari kejadian.

Papepon thril x pglmn ak ni? Hehe. Di saat ak dlm keadaan da ptus harapan , then tbe2 bley plk dtg mak gad tu. Klo kantoi ngn ayh ak tu mmg mati la ak.

Kepada mak gad y baek ati, klo mak cik bca pos sy ni tlong la contact sy dgn kadar segera ye. Sy pon da anggap mak cik mcm mak sy da. Perghh tros anggap cam mak sndri tu. Hehehehe.

Papepon thanx sgt2 my heroin! =)